]> Probleme Pentru Concursuri - www.MateInfo.ro

Revista Electronica MateInfo.RO ISSN 2065-6432 MAI 2010

(format HTML)

www.MateInfo.ro

                                        

                                      PROBLEME PENTRU CONCURSURI (II)

                                                      Corneliu Manescu-Avram          

 1. Sa se arate ca pentru orice  numar rational x exista cel putin un numar rational y astfel incat sa fie adevarata egalitatea

                                       6(x5 + y5)  15(x4 + y4) + 10(x3 + y3)  1 = 0.

Solutie : Verificam ca perechea (x, 1  x) , x MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8NgHefaaa@41B7@ , satisface egalitatea data. Intr-adevar, fie p =   = xy. Din x + y = 1, deducem x2 + y2 = (x + y)2  2xy = 1  2p, x3 + y3 = (x + y)3  3xy(x + y) =   = 1  3p, x4 + y4 = (x2 + y2)2  2x2y2 = (1  2p)2  2p2 = 1  4p + 2p2, x5 + y5 =                             = (x2 + y2)(x3 + y3)  x2y2(x + y) = (1  2p)(1  3p)  p2 = 1  5p + 5p2. Rezulta identitatea

                        6(1  5p + 5p2)  15(1  4p + 2p2) + 10(1  3p)  1 = 0.

2. Sa se gaseasca bazele sistemelor de numeratie in care

a) numarul 671 se divide cu 176 ;

b) numarul 781 se divide cu 187.

Solutie : a) Fie x baza sistemului se numeratie cautat. Avem ca 6x2 + 7x + 1 = (x + 1)(6x + 1) se divide cu x2 + 7x + 6 = (x + 1)(x + 6), deci 6x + 1 se divide cu x + 6. Orice divizor comun al numerelor 6x + 1 si x + 6 este divizor si al numarului 6(x + 6)  (6x + 1) = 35 = 5  7. Evident insa x > 1, deci singura solutie convenabila se obtine din x + 6 = 35, deci x = 29.

b) Asemanator, 7x2 + 8x + 1 = (x + 1)(7x + 1) se divide cu x2 + 8x + 7 = (x + 1)(x + 7), deci       7x + 1 se divide cu x + 7. Dar 7(x + 7)  (7x + 1) = 48 = 24  3 si multimea divizorilor lui 48 este D48 = {1, 2, 3, 4, 6, 8, 12, 16, 24, 48}. Rezulta x + 7 MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@  D48, cu solutiile convenabile                     x MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@  {9, 17, 41}.

3. Sa se demonstreze ca orice numar compus n, care nu este patratul unui numar prim, are cel putin un divizor prim p  

Solutie : Daca numarul n este compus si nu este patratul unui numar prim, atunci el are cel putin doi divizori primi distincti p, q, p < q si p(p + 2)  pq  n, deci p2 + 2p + 1 = (p + 1)2  n + 1, de unde p + 1    si se obtine inegalitatea din enunt.

4. Fie Sk = 1k + 2k + ... + nk, n, k MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8xfH4eaaa@41AF@ *. Sa se gaseasca toate valorile lui k pentru care este adevarata urmatoarea identitate : 2S2k + 1 + (k  1)S2k MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaacbaqcL1paqaaaaaaaaaWdbiaa=nbiaaa@383C@  1 = (k + 1) , MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=bGiIaaa@37D6@ n MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8xfH4eaaa@41AF@ *.

Solutie : Pentru n = 1 obtinem 2 + k  1 = k + 1.

   Pentru n = 2 obtinem

                               2(1 + 22k + 1) + (k  1)(1 + 22k - 1) = (k + 1)(1 + 2k)2,

care este echivalenta cu 2k MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaacbaqcL1paqaaaaaaaaaWdbiaa=nbiaaa@383C@  2(5  k) = k + 1, deci k MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@  {1, 2, 3} este o conditie necesara.

   Aceasta conditie este si suficienta :

                                 S3 =  , 2S5 + S3 = 3 , S7 + S5 = 2 , MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=bGiIaaa@37D6@ n MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8xfH4eaaa@41AF@ *.

Egalitatile de mai sus pot fi demonstrate prin inductie sau se pot folosi identitatile :

   S1 = , S2 = S3 = , S5 =  ,

                                 S7 .

5. Sa se arate ca polinomul f MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaqeeuuDJXwAKbsr4rNCHbacfaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=1riHcaa@3D03@ [X],  f = Xn + a1Xn MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaacbaqcL1paqaaaaaaaaaWdbiaa=nbiaaa@383C@  1 + ...+ an MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaacbaqcL1paqaaaaaaaaaWdbiaa=nbiaaa@383C@  3X3 + an, unde n  4 si an  0, nu are numai radacini reale.

Solutie : Fie x1, x2, ..., xn radacinile lui f, care sunt nenule, deoarece an  0. Polinomul g (X) =      = Xnf  are radacinile , , ... ,  . Dar g (X) = anXn + an MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaacbaqcL1paqaaaaaaaaaWdbiaa=nbiaaa@383C@  3Xn MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaacbaqcL1paqaaaaaaaaaWdbiaa=nbiaaa@383C@  3 + ... + 1, deci

           + ... +  = 2  = 0.

   Suma patratelor unor numere reale nenule este un numar real strict pozitiv, deci radacinile lui f nu sunt toate reale.

6. Sa se gaseasca radacinile reale ale polinomului

           f = (X2  X + 1)4 + (X2  X + 2)4  (X2 + X + 2)4  (  X2  X  1)4.

Solutie : Urmatoarele egalitati sunt adevarate

         X2  X + 1    X2 + X + 1 =   X2 + 2,

         X2  X + 1 +    X2 X  1 =    X2  2X,

         (X2  X + 1)2 + (  X2  X  1)2 =  X4  3X3+ 3X2 + 2,

         X2  X + 2  X2  X  2 =  2X,

         X2  X + 2 + X2 + X + 2 = 2(X2 + 2),

         (X2  X + 2)2 + (X2 + X + 2)2 = 2(X2 + 1)(X2 + 4).

   Rezulta descompunerea

   f = X(X2 + 4)[  (3X  4)(  X4  3X3 + 3X2 + 2)  8(X4 + 3X2 + 2)] =                                                                 =   X(X2 + 4)(X  12)[14X4 + (X2  2)2 + 32X2 +24]

   Deducem ca singurele radacini reale ale lui f sunt x1 = 0 si x2 = 12.

Comentariu. Din f (12) = 0 se obtine egalitatea 1334 + 1344 = 594 + 1584.

7. Sa se rezolve in MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8hjHOfaaa@41CA@ 103 ecuatia x4 + x2 +   =  .

Solutie : Folosim descompunerea

                                        X4 + X2 + 1 = (X2 + X + 1)(X2  X + 1).

Fie x o radacina in MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8hjHOfaaa@41CA@ 103 a polinomului X2 + X +   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8hjHOfaaa@41CA@ 103[X]. Celelalte solutii ale ecuatiei date sunt  + x,  x,    x. Acestea sunt toate solutiile, deoarece 103 este numar prim, deci MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8hjHOfaaa@41CA@ 103 este corp, astfel ca ecuatia data, fiind de gradul 4, are cel mult 4 solutii. Dar 103 = 102 + 3 si

x2 + x +  = , x MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8hjHOfaaa@41CA@ 103, deci ()2 +  = , de unde , asadar x =  (am folosit faptul ca inversul lui  in MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8hjHOfaaa@41CA@ p este   ). Solutiile ecuatiei date sunt {}.

Comentariu.  Metoda se aplica modulo orice numar prim p astfel incat p  3 este patrat perfect. Daca p = n2 + 3 (n par), atunci solutiile in MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8hjHOfaaa@41CA@ p ale ecuatiei date sunt

                      .

 

8. Fie P = X(X + 1)(X + 2) ... (X + 15) si Sk = Xk + (X + 1)k + (X + 2)k + ... + (X + 15)k, k MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8xfH4eaaa@41AF@ *. Sa se arate ca P + (12S4  1700S2 + 416704)2 este patratul unui polinom cu coeficienti intregi.

Solutie : Avem

         S2 = 16X2 + 240X + 1240,

         S4 = 16X4 + 480X3 + 7440X2 + 57600X + 178312.

   Consideram polinoamele

           u = (X + 1)(X + 2)(X + 4)(X + 7)(X + 8)(X + 11)(X + 13)(X + 14),

           v = X(X + 3)(X + 5)(X + 6)(X + 9)(X + 10)(X + 12)(X + 15).

Este adevarata egalitatea P = uv =    , deci este suficient sa aratam ca

                                                 = 12S4  1700s2 + 416704.                                                 (1)

   Cu notatia Y = X2 + 15X, grupand factorii egal departati de extreme, se obtine

   u = (Y + 14)(Y + 26)(Y + 44)(Y + 56) = Y4 + 140Y3 + 6828Y2 + 134960Y + 896896,

   v = Y(Y + 36)(Y + 50)(Y + 54) = Y4 + 140Y3 + 6444Y2 + 97200Y,

de unde

     = 192Y2 + 18880Y + 448448 = 192X2(X + 15)2 + 18880X(X + 15) + 448448 =

              = 192X4 + 5760X3 + 62080X2 + 283200X + 448448.                                                    (2)

Avem si

   12S4  1700S2 + 416704 = 12(16X4 + 480X3 + 7440X2 + 57600X + 178312)                         1700(16X2 + 240X + 1240) + 416704 = 192X4 + 5760X3 + 62080X2 + 283200X + 448448. (3)

   Din (2) si (3) rezulta (1). Se observa ca

    = Y4 + 140Y3 + 6636Y2 + 116080Y + 448448 =

            = (X2 + 15X)4 + 140(X2 + 15X)3 + 6636(X2 + 15X)2 + 116080(X2 + 15X) + 448448

are coeficienti intregi, ceea ce incheie demonstratia.

9. Care este valoarea maxima a functiei f : MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8xhHifaaa@41BB@    MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8xhHifaaa@41BB@ , f(x) = ***TRANSLATION ERROR***sin 2x  sin x MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=zo+9caa@3A2D@ ?

Solutie : Functia este periodica cu perioada 2, deci este suficient s-o studiem pe intervalul      [0, 2]. Pe de alta parte, f (2) = f (x), deci ne putem restrange la intervalul [0, ].  Pe acest interval sin x  0, deci f (x) = sin x MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=zo+9caa@3A2D@ 2cos x  1 MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=zo+9caa@3A2D@ , asadar

                             f (x) =

de unde

                              f  ‘(x) =

   Derivata se anuleaza pentru cos x = .

   Pe intervalul , avem cos x   ,  deci cos x0 =  , unde x0 este un punct de maxim.   

 Valoarea maxima corespunzatoare este     .

  Pe intervalul , avem cos x   , deci cos x1 =  si x1 este de asemenea un punct de maxim. Valoarea maxima corespunzatoare este    si ea este mai mare decat cea precedenta, deci aceasta este valoarea maxima absoluta.

10. Sa se aproximeze cu o eroare de 10 MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaacbaqcL1paqaaaaaaaaaWdbiaa=nbiaaa@383C@  3 numarul , n MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8xfH4eaaa@41AF@ , n  94.

Solutie : Vom demonstra inegalitatile

                                <    n  , n MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8xfH4eaaa@41AF@ , n  94.

Adunam n si ridicam la puterea a patra. A doua inegalitate este evidenta, dupa reducerea termenilor asemenea.

   Pentru a demonstra prima inegalitate, aratam ca functia f : [4,    MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8xhHifaaa@41BB@  , f(x) =  este crescatoare si verificam prin calcul ca f(94) > 0,249.  Intr-adevar,

                                               f  ‘(x) =     1

si vom arata ca ea este pozitiva pe intervalul [4, ). Dupa eliminarea radicalului si reducerea termenilor asemenea, obtinem inegalitatea 96x2  336x  175 > 0, care este adevarata pentru      x  4.

   Rezulta ca  = n + 0,249..., daca n  94.

11. Sa se arate ca pentru orice n MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8xfH4eaaa@41AF@ , n  3, polinomul f = Xn  nX + 1 are doua radacini pozitive xn, yn astfel incat 0 < xn < 1 < yn si sa se calculeze  si

Solutie : Din f (0) = 1 > 0, f (1) = 2  n < 0, tinand cont de faptul ca functia polinomiala asociata lui f este continua, rezulta ca exista xn, yn MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8xhHifaaa@41BB@  astfel incat f (xn) = f (yn) = 0 si 0 < xn < 1 < yn.

   Avem

                         f  =    > 0,  f     <  0

 si f  ‘(x) = n(xn MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaacbaqcL1paqaaaaaaaaaWdbiaa=nbiaaa@383C@  1  1) < 0 pe (0, 1),  deci f  este strict descrescatoare pe intervalul (0, 1), astfel ca xn este unic,   < xn  ,  prin urmare  este un sir convergent si  = 1.

   Pe de alta parte,   f () = n  n + 1 < 0,  deoarece < n,  pentru orice n  3. Rezulta ca yn >  si yn este unic, deoarece f  ‘ este strict pozitiva pe intervalul (1, ), astfel ca f este strict crescatoare pe acest interval. Avem si    =      =  =  = . Rezulta ca  =  .

   Pentru calculul limitelor de mai sus am folosit regula lui lHospital.

12. Sa se determine a minim si b maxim astfel ca inegalitatea

                                           ln (1 + x)   

sa fie adevarata pentru orice x  0.

Solutie : Se studiaza functia f : (0, )   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8xhHifaaa@41BB@ , f (x) =       si in mod evident a si b sunt respectiv marginea superioara si marginea inferioara a multimii valorilor functiei.

   Avem

                                       f  ‘(x) =     < 0,  MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=bGiIaaa@37D6@ x > 0.                                       (1)

Intr-adevar, ultima inegalitate este echivalenta cu

                                                   ln x   , MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=bGiIaaa@37D6@ x  1,                                                   (2)

inegalitate care se obtine din cea precedenta prin transformari elementare, extragerea radacinii patrate si substitutia x + 1  x2. Functia g : [1,    MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8xhHifaaa@41BB@  , g (x) = ln x   ,  este derivabila pe intervalul [1,  si derivata ei este negativa, g(x) =     0, MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=bGiIaaa@37D6@ x  1,

deci g este descrescatoare, g (x)  g (1) = 0, astfel ca (2) este adevarata, deci si (1) este adevarata.

   Functia f este descrescatoare pe intervalul (0, ),  deci

                                    b =    f (x)   = a.

Avem evident b = 0 si

                  a =       =  =  ,

unde cea de-a doua limita a fost calculata cu regula lui lHospital.

   In concluzie,

                                                      ln(1 + x)  x, MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=bGiIaaa@37D6@ x  0.

13. Sa se gaseasca limita sirului cu termenul general

                                                  an = n   .

Solutie : Functia f : (0, )   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaqeeuuDJXwAKbsr4rNCHbacfaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=1riHcaa@3D03@  definita prin f (x) =    are derivate de orice ordin. Daca exista  , atunci exista si , deoarece f= an. Aplicam de doua ori regula lui lHospital :

   =   =  =   =  , asadar  =  .

Comentarii. a) Asemanator putem demonstra ca  =   , pentru orice a MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@  (0, ), a  1.

b) Egalitatea din enunt poate fi scrisa sub forma e = , de unde rezulta an > 0 si  =  .

c) Mai general, daca f  este o functie reala de doua ori derivabila si f  ‘(0)  0, atunci

                  =  .

14. Sa se rezolve in MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaqeeuuDJXwAKbsr4rNCHbacfaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=1riHcaa@3D03@  ecuatia : sin  =  .

Solutie : Avem evident x  0, deci x  1 si   1, de unde x  5. Vom studia functia    f : [1, 5]   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaqeeuuDJXwAKbsr4rNCHbacfaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=1riHcaa@3D03@  definita prin f (x) = sin    . Functia are derivate de orice ordin pe intervalul (1, 5) si se anuleaza pentru x MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@ {2, 3, 4}. Vom arata ca functia f  nu mai are alte zerouri pe [1, 5]. Se verifica simplu ca 1 si 5 nu sunt zerouri pentru functia f,  deci ramane sa cautam zerourile pe (1, 5). Daca functia f  are cel putin patru zerouri pe intervalul (1, 5), atunci, conform teoremei lui Rollef  are cel putin trei zerouri, f  ‘’ are cel putin doua zerouri si f ‘’’ are cel putin un zero. Dar

                         (x) =  cos       < 0,

MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=bGiIaaa@37D6@ x MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@  (1, 5), contradictie. Rezulta ca ecuatia data are numai solutiile x MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@  {2, 3, 4}.

15. Sa se determine functiile polinomiale cu proprietatea ca

                      f (b)  f (a) = (b  a)f  ‘, MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=bGiIaaa@37D6@ a, b MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaqeeuuDJXwAKbsr4rNCHbacfaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=1riHcaa@3D03@ + .

Solutie : Daca f  este o functie polinomiala de grad cel mult 3,  f  = a0x3 + a1x2 + a2x + a3,          cu a1 = 0, atunci f (b)  f (a) = (b  a)[a0(a2 + ab + b2) + a2] si f  (x) = 3a0x2 + a2 , deci

                                   = a0(a2 + ab + b2) + a2 ,

astfel ca egalitatea din enunt este adevarata.

   Reciproc, daca egalitatea din enunt este adevarata pentru o functie polinomiala de grad n  3,

 f = a0xn + a1xn MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaacbaqcL1paqaaaaaaaaaWdbiaa=nbiaaa@383C@  1 + .. + an, a0  0, atunci

                   = a0xn MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaacbaqcL1paqaaaaaaaaaWdbiaa=nbiaaa@383C@  1 + a1xn MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaacbaqcL1paqaaaaaaaaaWdbiaa=nbiaaa@383C@  2 + .. + an MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaacbaqcL1paqaaaaaaaaaWdbiaa=nbiaaa@383C@  1 , x > 0,

                    = na0+ (n  1)a1+ ... + an MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaacbaqcL1paqaaaaaaaaaWdbiaa=nbiaaa@383C@  1 , x  0

de unde, prin identificarea coeficientilor, se obtine 3n MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaacbaqcL1paqaaaaaaaaaWdbiaa=nbiaaa@383C@  1 = n2, astfel ca n = 3. In acest caz avem si a1 a1 , deci a1 = 0.

   Rezulta ca o functie polinomiala asociata unui polinom cu coeficienti reali are proprietatea respectiva daca si numai daca grad f  3 si (0) = 0.

16. Sa se demonstreze ca daca f : [0, 1]   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaqeeuuDJXwAKbsr4rNCHbacfaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=1riHcaa@3D03@  este o functie de clasa C1, atunci

                   .

Solutie : Se integreaza prin parti :

                     = xf(x) MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=zo+9caa@3A2D@   = f(1)   .

   Rezulta

                 =  .

   Din inegalitatea lui Cauchy obtinem

        .

   Prima integrala din dreapta este egala cu  , deci se obtine inegalitatea din enunt.

Observatie. Exista functii pentru care are loc egalitatea, de exemplu f(x) = x2  x.

17. Sa se gaseasca polinoamele P MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8hjHOfaaa@41CA@ [X] pentru care

                                                dx MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8NgHefaaa@41B7@ .

Solutie : Fie P = a0 + a1X + a2X2 + ... + anXn. Restul impartirii lui P la X2 + 1 este un polinom de grad cel mult 1

                                      P = (X2 + 1)Q + pX + q, Q MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8hjHOfaaa@41CA@ [X],  p, q MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8hjHOfaaa@41CA@ .

Avem P(i) + P(  i) = 2q si P(X) + P(  X) = (X2 + 1)[Q(X) + Q(  X)] + 2q.

   Integrala definita pe intervalul [0, 1] a unei functii polinomiale cu coeficienti intregi este un numar rational. Avem si

                                            dx = arctg x  

care este un numar transcendent, deci irational. Rezulta ca integrala data este un numar rational daca si numai daca q = 0, prin urmare

          P(i) + P(  i) = 2(a0  a2 + a4  a6 + ...) = 0,

unde suma se extinde asupra tuturor coeficientilor de rang par ai lui f.

   Am obtinut astfel urmatorul rezultat : integrala data este un numar rational daca si numai daca suma coeficientilor cu indicele multiplu de 4 ai polinomului este egala cu suma coeficientilor cu indicele multiplu de 4 plus 2.

18. Se da functia f : MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8xhHifaaa@41BB@    MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8xhHifaaa@41BB@  definita prin f (x) = xn + ax, unde n MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8xfH4eaaa@41AF@ , n  2 si a MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaaccaqcLbyaqaaaaaaaaaWdbiab=HGiodaa@388A@   MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaWefv3ySLgznfgDOjdaryqr1ngBPrginfgDObcv39gaiuaajugGbabaaaaaaaaapeGae8xhHifaaa@41BB@ . Sa se arate ca egalitatea

                               =    

este adevarata daca si numai daca n = 2 si a =  1.

Solutie : Avem

                               =   =   +    ,

             =    + 2a + a2.

   Se obtine

                               

care este o egalitate de numere pozitive, deci este echivalenta cu

                                        (a + 1)2  = 0.

   Aceasta suma de numere pozitive este nula daca si numai daca fiecare termen este nul. Cum    n  2, se obtine n = 2 si a =  1.

 

CATEDRA DE MATEMATICA, GRUPUL SCOLAR DE TRANSPORTURI MathType@MTEF@5@5@+=feaagyart1ev2aqatCvAUfeBSjuyZL2yd9gzLbvyNv2CaerbuLwBLnhiov2DGi1BTfMBaeXatLxBI9gBaerbd9wDYLwzYbItLDharqqtubsr4rNCHbGeaGqiVu0Je9sqqrpepC0xbbL8F4rqqrFfpeea0xe9Lq=Jc9vqaqpepm0xbba9pwe9Q8fs0=yqaqpepae9pg0FirpepeKkFr0xfr=xfr=xb9adbaqaaeGaciGaaiaabeqaamaabaabaaGcbaacbaqcLbuaqaaaaaaaaaWdbiaa=nbiaaa@3780@  PLOIESTI

E-mail : avram050652@yahoo.com

www.mateinfo.ro

Coordonator proiect: prof. Andrei Dobre